با هر شخصی به روش خودش ارتباط برقرار کنید

خود را به شیوه مردم معرفی کرده و با آنها به روش خودشان ارتباط برقرار کنید.

 اگر مردم شما را دوست دارند و با شما ارتباط دارند، راحت تر می توانید آنها را ترغیب کنید تا اینکه ارتباطی بین شما نباشد.

یکی از راه هایی که شانس ارتباط با مردم را در شما افزایش می دهد این است که خود را به شیوه ی آنها معرفی کرده و با آنها به روش خودشان ارتباط برقرار کنید.

اختلاف زیاد در نوع گفتار می تواند باعث ایجاد مانع در ارتباط شود. بنابراین پیشنهاد می کنم که از همان لحظه ی اول که مردم را دیدید، ارتباط خود با آنها را ملاحظه کنید.

برای مثال، به صدای آنها توجه کنید، آیا صدایشان آرام یا بلند است؟

به سرعت صحبت کردنشان توجه کنید، آیا سریع صحبت می کنند یا آهسته؟

به شوخ طبعی شان دقت کنید، آیا بذله گو هستند یا جدی؟

به زبان بدنشان توجه کنید، آیا در هنگام ایستادن پاهایشان را بهم جفت می‌کنند یا با هم فاصله دارند؟ و مواردی نظیر اینها.

از سبک و شیوه مشابه آنها استفاده کنید.

مطمئن شوید که سبک رفتاری شما به آنها شباهت دارد. سعی کنید که ارتباطات خود را با شیوه ی ارتباطی آنها هماهنگ کنید.

اگر آهسته صحبت می‌کنند شما نیز می توانید با سرعت کمتری صحبت کنید، اگر با صدای آرام صحبت می کنند، می توانید میزان صدای خود را با صدای آنها هماهنگ کنید….اگر لطیفه خنده داری تعریف می‌کنند و شما خنده تان نمی‌گیرد لااقل لبخندی بزنید!

اگر آنها خشک، جدی و رسمی هستند، گفتن حرفهای کنایه‌دار و شوخی‌آمیز مکالمه‌تان را کوتاه و مختصر می کند.

داشتن وجه اشتراک بیشتر باعث طولانی‌تر شدن رابطه‌تان می شود.

عامل اصلی پشت این قضیه این است که داشتن وجوه اشتراک بیشتر باعث می‌شود بتوانید راحت تر ارتباط برقرا کنید. وجود اختلاف بیشتر، برقراری ارتباط را مشکل‌تر می‌کند. به انتخاب دوستانتان فکر کنید. آیا با نظرات شما یکی است یا اختلاف نظر دارید؟ ما معمولا افرادی را در اطرافمان انتخاب می‌کنیم که وجه اشتراک بیشتری با آنها داریم. اکثر ما احساس راحتی بیشتری با افرادی که دارای نقاط اشتراک با ما هستند می کنیم.

سعی کنید زمانی که می خواهید که اطرافیان را به خود جذب کنید، وجوه اشتراک بیشتری را با آنها ایجاد کنید.

برای مثال، اگر شخصی با من تماس بگیرد و صدای افسرده‌ای داشته باشد من هم صدایم را به اندازه میزان بلندی صدای او، میزان تن صدای او، میزان سرعت صدایش و تعداد کلماتی که می گوید تنظیم می‌کنم.

اگر او فقط با صدای آرامی بگوید، ” سلام “، من با صدای بلند و با هیجان و با نشاط نمی‌گویم، ” سلام، حالتان چه طور است؟ روز خوبی داشته‌اید؟ “. این چنین تماس تلفنی خیلی زود به اتمام می‌رسد. به جای آن مکالمه طولانی می‌گویم، ” سلام ” ، و بعد مانند خود او کمی مکث می‌کنم.