اثربخشی داروهای ضد صرع در مهار تشنج های ناشی از تزریق PTZ افزایش یافت
این اثرات مهاری احتمالاً به دلیل تاثیر تحریکات الکتریکی القایی ناشی از rTMS در مغز حیوان بر روی نحوه باز بسته شدن کانال های یونی است .
صرع غایب یکی از انواع سندروم های صرعی است که راه درمان قطعی ندارد به همین خاطر تحقیقات زیادی به منظور یافتن راه های جدید برای درمان این بیماری در حال انجام است.
بهزاد گرمابی کارشناس ارشد فیزیولوژی در ادامه به برخی داروهای انتخابی جهت درمان اشاره کرد و گفت: از چنددارو به عنوان داروی انتخابی برای درمان استفاده می شود که داروی والپرات سدیم از مهمترین این داروهاست .
تحقیقات نشان داده است که اعمال rTMS (تحریک مغناطیسی مغز) در مدل های حیوانی صرع غایب اثر مهاری بر روی تشنج ها دارد.
وی در خصوص طرح تحقیقاتی خود اظهارداشت: در این تحقیق اثرات مهاری سه داروی والپرات سدیم، فنی توئین و کاربامازپین را به همراه اعمال الگوی خاصی ازrTMS بر روی مدل صرعی نوع غایب بررسی نمودیم. این مدل با استفاده از تزریق دوز حاد ماده شیمیایی تشنج زای پنتیلن تترازول در موش صحرایی ایجاد شد.
میزان اثرات مهاری داروهای ذکر شده با ارزیابی 4 شاخص تشنجی بررسی شد که این شاخص ها شامل مدت زمان تاخیر رسیدن به مرحله 2 و 4 تشنج، طول دوره تشنج عمومی و همچنین آخرین مرحله تشنجی است .
مجری این طرح پژوهشی در پایان به یافته ها اشاره کرد و گفت: نتایج نشان داد که اعمال الگوی خاصی از rTMS بلافاصله پس از تزریق هر یک از داروهای ضد صرعی والپرات سدیم، فنی توئین و کاربامازپین می تواند اثربخشی این داروها را در مهار تشنج های ناشی از تزریق PTZ به طرز معنی داری افزایش دهد که این اثرات مهاری احتمالاً به دلیل تاثیر تحریکات الکتریکی القایی ناشی از rTMS در مغز حیوان بر روی نحوه باز بسته شدن کانال های یونی است .
این پژوهش با راهنمایی دکتر سیدجواد میرنجفی زاده و با مشاوره دکتر یعقوب فتح اللهی از اعضاء هیات علمی دانشگاه انجام شد.
