مت آمفتامین باعث آسیب های قلبی و مغزی می شود
پژوهشگر حوزه اعتیاد گفت: مت آمفتامین در همان ابتدای مصرف خسارات جبران ناپذیری را به مغز وارد میکند که افت حافظه، پرخاشگری و تهاجم، رفتارهای جنون آمیز و آسیبهای قلبی و مغزی از عوارض مصرف آن است.
محمدحسن فرهادی ‘روز چهارشنبه در نشست علمی، پژوهشی که با عنوان ‘زیر ساختهای زیستی عصبی تاثیرگذاری متآمفتامین’ در مجموعه فرهنگی شقایق تهران برگزار شد، شیشه را یکی از مواد مخدر صنعتی دانست که اخیراً در ایران شایع شده است.
وی گفت: این ماده که مانند کریستالهای کوچک شیشه یا به صورت پودر سفید بدون بو و تلخ وجود دارد به راحتی در نوشابههای الکلی یا غیرالکلی حل میشود که مصرف آن سبب تشدید احساسات فرد، خستگیناپذیری، بیخوابی، بیاشتهایی و لاغری میشود.
این پژوهشگر حوزه اعتیاد ادامه داد: این ماده مخدر به نامهای Ice، یخ، کریستال، شیشه و Tina نیز عرضه می شود و به روشهای دود کردن، استنشاقی (کشیدن پودر بهداخل بینی)، تزریقی و خوراکی مصرف می شود که بسته به روش مصرف بر خُلق افراد اثرات تخریبی شدید و متفاوتی را ایجاد میکند.
فرهادی اظهار داشت: این ماده داروی محرک بسیار قوی است که حتی در دوزهای کم باعث هیجانزدگی، بیتابی، سخنگفتن تند، بیخوابی، افزایش فعالیتهای فیزیکی، کاهش اشتها، اضطراب، بدبینی، خشونت، مشکلات قلبی و عروقی مختلف همچون افزایش ضربان قلب و ضربان نامنظم و افزایش فشار خون و با صدمه بر روی عروق باعث سکته مغزی و سکته قلبی میشود.
وی با تاکید بر اینکه سوء مصرف طولانی متآمفتامین نیز عوارض منفی بسیار از جمله اعتیاد دارد، گفت: در اعتیاد به متآمفتامین، نشانههایی از جمله اضطراب، گیجی، بیخوابی، اغتشاش خلقی و رفتارهای خشن در مصرفکنندگان بروز میکند و در صورت ادامه مصرف بعد از مدت طولانی، علایم بدخلقی، افسردگی و علایم اختلال حرکتی مثل پارکینسون در فرد ظاهر میشود.
وی ادامه داد: افزایش خطر سکته مغزی ناشی از سوءمصرف آمفتامین میتواند منجر به تخریبهای غیرقابل بازگشت در مغز شود، همچنین مطالعات اندکی که در زنان حامله صورت گرفته خطر افزایش زایمان زودرس، جدا شدن جفت، تاخیر رشد جنینی و ناهنجاریهای مغزی و قلبی را در آنان نشان میدهد.
این پژوهشگر حوزه اعتیاد هشدار داد: افزایش انتقال HIV و هپاتیت B و C از عوارض افزایش سوءمصرف متآمفتامین در مصرفکنندگان تزریقی و غیرتزریقی است.
وی، بهترین درمان وابستگی به متآمفتامین را تکنیکهای رفتاردرمانی از جمله درمان شناختی – رفتاری و مدیریت مشروط دانست.










