مشکل فکرهای بسته این است که دهانشان پیوسته باز است

یکشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۷

بیشترین رتبه‌ی تقدیر ازکارگردانان و بازیگران سینمای ایران

نوشته شده توسط Baran در تاریخ ۱۳۹۰/۱۰/۱۹

کارگردانان و بازیگران سینمای ایران در 30 دوره برپایی جشنواره فیلم فجر، بیشترین رتبه‌ی تقدیر و بزرگداشت‌ این رویداد سینمایی را به خود اختصاص داده‌اند.

 از بررسی آیین‌های بزرگداشت برای سینماگران کشور در جشنواره فیلم فجر نشان می‌دهد: 18 بزرگداشت برای کارگردانان و 13 بزرگداشت برای بازیگران در این 30 دوره‌ی برپا شده است.

برگزاری بزرگداشت در جشنواره فیلم فجر از دوره شانزدهم ـ در سال 1376 ـ آغاز شده است؛ در هر دوره تعدادی از سینماگران مورد تقدیر قرار گرفته‌اند که از این میان کارگردانان بیشترین سهم را داشته‌اند.

«ابراهیم حاتمی‌کیا»،‌«رسول ملاقلی‌پور‌»، «مجید مجیدی»،‌«عباس کیارستمی»‌،«رخشان بنی اعتماد»،‌«کیانوش عیاری‌»، «بهرام بیضایی‌»، «شهرام اسدی»‌، «زنده‌یاد سیف‌الله داد»‌، «خسرو سینایی»‌، «یدالله صمدی‌»، «مسعود جعفری جوزانی»‌، «رسول صدرعاملی‌»، «مسعود کیمیایی»‌، «پوران درخشنده» و «شهریار بحرانی»فیلمسازانی هستند که در 29 دوره گذشته بزرگداشت‌شان برگزار شده است و در این دوره‌(سی‌امین)، هم «جمال شورجه» و «محمد بزرگ‌نیا» مورد تقدیر قرار خواهند گرفت.

در میان کارگردانان «ابراهیم حاتمی‌کیا» با سه بزرگداشت در دوره‌های 16، 22، 27 جشنواره فیلم فجر رکورددار است.

نام دو مستند ساز هم در میان این اسامی به چشم می‌خورد و بزرگداشت «منوچهر طیاب» و «رضا برجی» به ترتیب در دوره‌های 21 و 28 جشنواره فیلم فجر برگزار شد.

بازیگران هم در طول دوران برپایی جشنواره‌ی فیلم فجر، برای بزرگداشت‌شان به دفعات به روی سن رفته‌اند.

از میان این بازیگران می‌توان به «عزت‌الله انتظامی»‌، «داریوش ارجمند» (دو دوره)، «پرویز پرستویی»‌، «گلچهره سجادیه»،‌ «سعید پورصمیمی»‌، «حمیده خیرآبادی»‌، «فرامرز قریبیان»،‌«گلاب آدینه‌»، «علی نصیریان»‌، «پروانه معصومی‌»، «مهدی فقیه‌»، «جمشیدهاشم‌پور» اشاره کرد؛ امسال هم بزرگداشت «داوود رشیدی» برگزار خواهد شد.

در پانزده دوره برپایی بزرگداشت‌های جشنواره فیلم فجر، از چهار فیلمبردار هم تقدیر شده است.

«محمود کلاری»(دوبار)،‌«مهرداد فخیمی» و «محمدتقی پاک سیما» هم مورد تقدیر قرار گرفتند و امسال هم قرار است، بزرگداشت «علیرضا زرین‌دست» برگزار شود.

بزرگداشت تهیه‌کنندگان هم در ادوار گذشته جشنواره فیلم فجر برگزار شده است که می‌توان از «مرتضی‌ شایسته» (دو دوره)، «هارون یشایایی» و «منوچهر محمدی» نام برد.

 از میان حرفه‌های دیگر سینما هم می‌توان به بزرگداشت‌ «حسن حسن‌دوست» و «حسین‌ زندباف»(تدوینگران)، «عبدالله اسکندری» و «بیژن محتشم»(چهره پردازان)، «محمدرضا شرف‌الدین» و «داوود رسولیان» (جلوه‌های ویژه)، «‌مجید انتظامی»(موسیقی متن) و «اسحاق خانزادی» (صدا)، اشاره کرد.

از دوره 26 به بعد جشنواره فیلم فجر،برپایی «نکوداشت‌ها» آغاز شده و این مراسم برای زنده‌یاد «علی حاتمی»‌، «رسول ملاقلی‌پور»،‌ «خسرو شکیبایی»‌، «منوچهر حقانی‌پرست» و «محمدرضا اعلامی» برگزار شده است.

بزرگداشت‌های جشنواره فیلم فجر از آغاز تا دوره سی‌ام به شرح ذیل است:

دوره شانزدهم (1376) عزت الله انتظامی و ابراهیم حاتمی‌کیا

دوره هفدهم (1377) رسول ملاقلی‌پور، ‌مجید مجیدی، هارون یشایایی و مرتضی شایسته

دوره هجدهم (1378) عباس کیارستمی و محمود کلاری

دوره نوزدهم (1379) رخشان بنی اعتماد، ‌داریوش ارجمند و حسن حسن دوست

دوره بیستم (1380) کیانوش عیاری، پرویز پرستویی و گلچهره سجادیه

دوره بیست و یکم(1381) سعید پور صمیمی، حمیده خیرآبادی، ‌مهرداد فخیمی و منوچهر طیاب

دوره بیست و دوم (1382) ابراهیم حاتمی کیا،‌ بهرام بیضایی‌، شهرام اسدی‌، مرتضی شایسته‌، سیف الله داد و منوچهر محمدی

دوره بیست و سوم (1383) عبدالله اسکندری و فرامرز قریبیان

دوره بیست و چهارم (1384) خسرو سینایی‌، گلاب آدینه و مجید انتظامی

دوره بیست و پنجم (1385) علی نصیریان و یدالله صمدی

دوره بیست و ششم (1386) پروانه معصومی و مسعود جعفری جوزانی‌، نکوداشت علی حاتمی و رسول ملاقلی پور

دوره بیست و هفتم (1378) محمدرضا شرف الدین‌، محمد کلاری‌، ابراهیم حاتمی کیا و رسول صدرعاملی‌، نکوداشت خسرو شکیبایی

دوره بیست و هشتم (1388) داریوش ارجمند، ‌اسحاق خانزادی،‌ محمدتقی پاک سیما و رضا برجی

دوره بیست و نهم ( 1389) مهدی فقیه‌، بیژن محتشم‌، جمشید هاشم پور‌، مسعود کیمیایی‌، پوران درخشنده‌، شهریار بحرانی و داوود رسولیان‌، نکوداشت محمدرضا اعلامی و منوچهر حقانی‌پرست

دوری سی ام (1390) جمال شورجه‌، حسین زندباف‌، علیرضا زرین دست‌، داوود رشیدی و محمد بزرگ نیا.

‘از یاد رفته’؛ مجموعه ای موفق در روایت داستان

نوشته شده توسط Baran در تاریخ ۱۳۹۰/۰۸/۲۱

مجموعه های تلویزیونی با درونمایه ملودرام نسبت به دیگر آثار تلویزیونی از جایگاه رفیعی برخوردارند و همواره بخش عمده ای از تولیدات این رسانه را به خود اختصاص می دهند.

‘از یاد رفته’ ساخته فریدون حسن پور که از جمله آثار ملودرام تلویزیونی به شمار می رود، چه در فیلمنامه و چه در اجرا به شدت از کلیشه ها پیروی کرده و چارچوب خود را بر این اساس بنیان نهاده که در بسیاری از موارد موفق بوده و در برخی دیگر ناموفق عمل کرده است.

این اثر، مجموعه ای شخصیت محوری است که قهرمان قصه، آن را پیش برده و دیگر شخصیت ها حول محور آن رشد می کنند.

‘مرتضی’ در اینجا قهرمان کلاسیکی است که در خلق آن بسیاری از کلیشه ها رعایت شده و بیننده را به طور کامل با خود همراه می سازد؛ این اتفاق در بخش های اولیه داستان پررنگ تر بوده و تصویر کامل تری از او ارایه می کرد که این ویژگی به مرور کمرنگ شد.

فریدون حسن پور در مقام خالق اثر، شروع فوق العاده ای را تدارک دیده و با غرق کردن ‘شمس الله'(پدر مرتضی) در دریا آن هم به شکلی کاملا تکان دهنده در قسمت دوم، ریسک بزرگی را متحمل شد که به نتیجه درخشانی رسید.

درگیری لفظی میان شمس الله و ‘مش رضا'(پدر گلرخ) نیز در همان اول کار بذری را در دل داستان پاشید که در ادامه به برخورد قهرآمیز مش رضا با مرتضی هنگام ازدواج او با ‘گلرخ’ ختم می شود.

البته در این راه به سنت همیشگی مجموعه هایی از این دست، اندکی افراط نیز چاشنی آن شده و گاه دور از منطق جلوه می کند اما بخش های مربوط به تنهایی های قهرمان داستان، پس از مرگ پدر و ازدواج خواهر، خوب از کار درآمده و درک عمق رنج های مرتضی کاملا برای مخاطب امکانپذیر است.

این شخصیت به عنوان محور داستان و موتور حرکت آن در بخش های مربوط به روستا خوب از آب درآمده اما با ورود به دانشگاه گرفتار کلیشه های کهنه شد و دیگر خبری از طراوت و تازگی در آن نیست.

در واقع دگردیسی مرتضی که با ورود به تهران رقم خورد، به چشم مخاطب باورپذیر نبود زیرا زمینه چینی لازم برای آن صورت نگرفت.

برای نمونه می توان به نحوه آشنایی مرتضی با ‘مینا’ در روز اول دانشگاه اشاره کرد که تا حد زیادی گل درشت به نظر می رسد؛ همین طور تشکیل برخی کلاس های دانشجویان پزشکی دانشگاه معتبری مثل دانشگاه تهران در خانه یکی از استادان که نمونه آن را کسی ندیده و نشنیده است.

در کنار آن باید به شخصیت به شدت کلیشه ای ‘استاد’ اشاره کرد که گفت وگوهای نوشته شده برای او نیز تناسبی با رشته تدریس وی ندارد.

در واقع حسن پور با تمرکز بیش از حد روی مرتضی، از دیگر شخصیت های داستان از جمله دوستان همخانه مرتضی غافل شده و برای خلق آنها به کلیشه های ساده و دم دستی پناه برده است.

همین رویه باعث شد تا شخصیت های دیگر داستان عمق نداشته باشند و تخت و تک بعدی جلوه کنند؛ نمونه این موضوع را می توان ‘مازیار’ دانست که منطق چندانی در او دیده نمی شود و حتی صحنه مرگش نیز به قدری ضعیف کار شد که هیچ تاثیر عاطفی روی مخاطب بر جای نگذاشت.

اما شخصیت گلرخ با وجود کم و کاستی هایش خوب از کار درآمد و رگه های ایرانی بسیار پررنگی دارد که در جلب نظر مخاطب تاثیر بسیار مهم و حیاتی است.

حسن پور در خلق این شخصیت از همان ابتدا روی از خودگذشتگی و مهربانی گلرخ تاکید بسیار کرد و روی آن مانور داد که نمونه آن در پول قرض دادن به مرتضی برای تهیه جهیزیه خواهرش مشاهده شد.

رنج های وی برای رسیدن به مرتضی و تلاش برای موفقیت او در دانشگاه با وجود برخی اغراق های صورت گرفته برای بیننده کاملا باورپذیر بود و آنان را به همذات پنداری با خود وا می دارد.

جهش داستان از دانشجویی مرتضی به فارغ التحصیلی اش که با تعویض بازیگر هم همراه شده، سریع و برق آسا بود و زمینه چینی لازم برای آن صورت نگرفت که این امر می توانست به قطع ارتباط کامل به مخاطب منجر شود.

شخصیت مرتضی در این بخش به طور کامل تغییر کرد و تنها رگه های کمرنگی از گذشته را در آن می بینیم که لطمه بسیار به پیکره مجموعه وارد کرده است.

بخش های مربوط به سفر مرتضی به اتریش برای ادامه تحصیل نیز بسیار کند و بی رمق از آب درآمده اند و تصادف و قطع نخاع شدن او بر اثر سانحه رانندگی نیز تاثیر لازم را بر جای نگذاشت و بیننده را شوکه نمی کند زیرا که مشابه آن را در صحنه تصادف مازیار پس از جدایی از مینا برای مخاطب نشان داده شده بود.

در مجموعه هایی از این دست، بازیگران نقش مهم و کلیدی در پیشبرد ماجرا دارند که این اتفاق تا حدودی در ‘از یاد رفته’ رخ داد و بازیگران نقش های اصلی (عمار آقایی و سپیده خداوردی) به خوبی از عهده ایفای نقش های خود برآمدند و زمینه را برای نزدیکی مخاطب به نقش ها را فراهم آوردند.

آقایی با وجود تازه کار بودنش به لحاظ میمیک چهره کاملا با شخصیت مرتضی هماهنگی داشت و معصومیت موجود در او را به خوبی به تصویر کشید؛ خداوردی نیز فراز و نشیب های گلرخ را به شکل مطلوبی به نمایش گذاشت و ویژگی های مثبت و تقریبا یگانه زن ایرانی را به مخاطب عرضه کرد.

در مجموع می توان گفت، ‘از یاد رفته’ مجموعه ساده و آرامی است که برخلاف بسیاری از نمونه های مشابه، داستان خود را به خوبی روایت کرده و برای جذب مخاطب به ندرت حاضر به باج دادن به آنان شده است که آن را می توان یکی از شاخص ترین وجوه این مجموعه تلویزیونی به حساب آورد.

خودکشی «آشا محرابی» تکذیب شد

نوشته شده توسط Baran در تاریخ ۱۳۹۰/۰۸/۱۱

در روزهای گذشته خبری مبنی بر خودکشی بازیگر زن سریال «قلب یخی» در سایت‌های خبری منتشر شد که در ادامه این خبر نیز با نشانه‌هایی که داده شده بود، می‌شد حدس زد فرد مذکور کسی نیست جز آشا محرابی.

«وی پس از مصرف قرص برنج و مسمویت شدید، اقدام به رگ زنی از سه نقطه کرده بود که خوشبختانه با تلاش پزشکان این امر ناکام ماند و شانس زندگی مجدد را یافت. بنا بر اظهارات کادر معالج این هنرپیشه معروف، وی سابقه هیچ نوع بیماری افسردگی و روانی را نداشته است و گویا مشاجره وی با خانواده‌اش منجر به خودکشی شده است.

این بازیگر به مدت یک روز در یکی از بیمارستان‌های خصوصی غرب تهران بستری بود و علیرغم صلاحدید پزشکان و تنها به دلیل انعقاد قرارداد کاری مهم با رضایت خانواده و قبل از پایان دوره درمان ترخیص شده است».

در حالی که محرابی پاسخ‌گوی تلفن همراه خود نبود، در تماسی با یکی از نزدیکان او در این باره پرسیدیم که وی خبر خودکشی را تکذیب کرد. او با بیان اینکه آشا محرابی هم اکنون در حال استراحت است، گفت: «البته وی کمی ناراحتی و خستگی روحی دارد که با استراحت بر طرف خواهد شد».

این بازیگر سریال‌های «مرگ تدریجی یک رویا»،«آشپزباشی» و همچنین سریال ویدیویی«قلب یخی» را در کارنامه دارد و این روزها مشغول بازی در سری دوم همین سریال به کارگردانی محمد حسین لطیفی است.

در همین حال با خبر شدیم نادیا دلدارگلچین نیز بر اثر یک تصادف مصدوم شده و هم اکنون در بیمارستان ایرانمهر بستری است. در تماسی با این بازیگر برای آگاهی از صحت و سقم خبر، او پاسخ‌گوی تلفن همراه خود بود.

گلچین گفت: «من تصادف نکرده‌ام، اما به تازگی عمل جراحی ستون فقرات داشتم و حال جسمی مساعدی ندارم».

او افزود: «ضمن اینکه کلیه‌هایم هم مشکل دارند و یکی از آنها را از دست داده‌ام».

وی که چندی قبل با بازپخش سریال «سه در چهار» در شبکه آی فیلم دیده شد، از اینکه در این شرایط نامناسب هیچ کس از او خبری نمی‌گیرد، اظهار گلایه کرد.

مهران رجبی پس ازگریم شبیه کدام بازیگرزن شد؟

نوشته شده توسط Baran در تاریخ ۱۳۹۰/۰۸/۱۱

مهران رجبی گفت:من از بازی در این نقش رضایت کامل دارم و اگر باز هم چنین نقشی به من پیشنهاد شود با کمال میل قبول می کنم، تازه به رژ زدن علاقه پیدا کردم چون خیلی بهم می آید.

مهران رجبی بازیگر سینما و تلویزیون، در پنجمین روز از نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری های داخلی حضور پیدا کرد.

مهران رجبی راجع به بازی در نقش یک زن در فیلم اخیرش گفت: من از بازی در این نقش رضایت کامل دارم و اگر باز هم چنین نقشی به من پیشنهاد شود با کمال میل قبول می کنم، تازه به رژ لب زدن علاقه پیدا کردم چون خیلی بهم می آید!

مهران رجبی در ادامه گفت: که پس از گریم در فیلم در نقش زن، شبیه خانم امیرجلالی شده بودم!

مهران رجبی در این زمینه خاطره ای از حضورش در حرم امام رضا (ع) با پوشش زنانه را بیان کرد و گفت: زمانی که با خانواده ام به مشهد رفته بودیم در صحن امام رضا (ع)، چادر نماز دخترم را سر کردم طوری که فقط بینی ام مشخص بوداز این کارم رضایت نداشتم ولی توانستم خیلی خوب زیارت کنم!

مجید فروغی بازیگر تئاتر درگذشت

نوشته شده توسط Baran در تاریخ ۱۳۹۰/۰۸/۰۳

مجید فروغی بازیگر عرصه هنرهای نمایشی بویژه آیینی – سنتی به علت بیماری ریوی امروز(سه شنبه) در سن 50 سالگی درگذشت.

محید فروغی طی ماه های گذشته به علت شدت یافتن بیماری در بیمارستان بوعلی تهران بستری بود.
مجید فروغی پیشتر در نمایش های ‘عقابی با دو سر’‌، ‘بلبل سرگشته‌’، ‘آسیدکاظم‌’، ‘شب بیست و یکم’‌، ‘هتل ایران’‌، ‘سلطان و سیاه’، ‘بیژن و منیژه’‌ و ‘ذکریای رازی’ ایفای نقش کرده است.
وی سال گذشته به عنوان پرکارترین بازیگر نمایش‌های آیینی – سنتی، در تالار سنگلج مورد تقدیر قرار گرفت.
درگذشت این هنرمند را به خانواده وی و جامعه هنری کشور تسلیت می گوییم .



تبلیغات

آمار سایت

  • تعداد مطالب: 3209
  • تعداد نظرات: 2044
  • بازديد امروز: 5601
  • بازديد ديروز: 10236
  • بازديد کل: 15231538
  • افراد آنلاين: 25 نفر
  • ورودی گوگل: 0


تبلیغات

  
 

تبلیغات