مشکل فکرهای بسته این است که دهانشان پیوسته باز است

سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵

'پل نیومن'؛ بازیگری از نسل طلایی سینما

نوشته شده توسط Baran در تاریخ ۱۳۹۰/۱۱/۰۵

دهه پنجاه میلادی را باید عصر طلایی بازیگران سینما به حساب آورد زیرا در این سال ها فیلم ها، بسیار متکی بر بازیگر بودند و در این آثار چیزی به نام جلوه های ویژه رایانه ای دیده نمی شد.

نسلی از بازیگران برتر تاریخ سینما در این دهه رشد یافته و به محبوبیت در گذر زمان رسیدند که ‘پل نیومن’ – پل لئوناردو نیومن – یکی از آن بازیگران محسوب می شود.

وی در 26 ژانویه سال 1915 میلادی در کلیلوند ایالت اوهایو در خانواده ای مرفه به دنیا آمد.

پدرش که اصلیتی آلمانی داشت، به تجارت لوازم ورزشی می پرداخت و علاقه چندانی به سینما و مقوله بازیگری نداشت.

مادر پل نیومن نیز که تباری ایرلندی داشت، از همان ابتدا معتقد بود که پسرش با توجه به چهره اش می تواند وارد کار نمایش شود و در این راه موفقیت هایی را نیز به دست آورد.

پل نیومن نوجوان هنگام تحصیل علاقه بسیار به راگبی نشان داد و موفقیت هایی نیز در این زمینه کسب کرد.

وی پس از پایان دبیرستان به خاطر علاقه پدر خود وارد دانشگاه اقتصاد شد اما موفقیتی در این رشته به دست نیاورد.

پل نیومن در دهه چهل وارد نیروی دریایی شد و به عنوان بی سیم چی تا پایان جنگ به کار خود ادامه داد.

در سال های پایانی دهه چهل میلادی و پس از پیروزی در یک مسابقه فوتبال آمریکایی(راگبی)، زد وخورد شدیدی میان همبازی های وی با تیم رقیب پس از پایان مسابقه رخ داد و این اتفاق سبب شد تمامی بازیکنان برای مدتی کوتاه روانه زندان شوند.

پس از این اتفاق، پل نیومن راگبی را کنار گذاشت و به نیویورک برای تحصیل در مدرسه آکتورز استودیو زیر نظر ‘لی استراسبرگ’ رفت.

لی استراسبورگ که ‘مارلون براندو’ را به سینما معرفی کرده بود، پل نیومن را مستعد بازیگری دانست و تحت آموزش قرار داد.

پل نیومن در سال 1953 میلادی با نمایش ‘پیک نیک’ در برادوی روی صحنه رفت و درخشان ظاهر شد و متعاقب آن برای بازی در فیلم سینمایی ‘جام نقره ای’ قرارداد امضا کرد.

فیلم بعدی او با عنوان ‘کسی آن بالا مرا دوست دارد’، درامی ورزشی ساخته رابرت راسن است که نقش اول آن را پل نیومن با ظرافت خاصی ایفا کرد.

‘تابستان گرم و طولانی’ در کنار ‘تیرانداز چپ دست’، پل نیومن را به بازیگری گیشه پسند و قابل اطمینان برای سرمایه گذاری تبدیل کرد که در عین حال نظر مساعد نویسندگان سینمایی را نیز با خود داشت.

‘گربه روی شیروانی داغ’ یکی از بهترین فیلم های کارنامه پل نیومن است که بخش عمده ای از کیفیت بالای فیلم را رقم زده است.

درامی جذاب که نخستین نامزدی اسکار را برای او به ارمغان آورد و در سال های بعد به یکی از معماهای مربوط به آکادمی اسکار تبدیل شد!

در دهه 60 میلادی، پل نیومن با ‘بیلیاردباز’ اثر رابرت راسن به قله های

بازیگری آن زمان سینما رسید و ماندگارترین اثر سینمایی خود را رقم زد که در دهه های بعد به یکی از فیلم های مرجع تاریخ سینما مبدل شد.

‘ادی فلسون’ معروف به ‘ادی تند دست’ بیلیارد باز قهاری است که به قمار معتاد شده و برای امرار معاش به این کار دست می زند.

این شخصیت به بهترین شکل ممکن توسط پل نیومن به تصویر کشیده شد و وی در این راه از زبان بدن بیشترین بهره را برای خلق این شخصیت برد.

او برای این بازی حیرت انگیز برای دومین بار نامزد اسکار شد که از آن محروم ماند.

در این دهه وی پرکارتر از گذشته شد و در فیلم هایی از جمله ‘هاد’، ‘جایزه’ و ‘پرده پاره’ ساخته آلفرد هیچکاک بازی کرد که سرانجام به فیلم جذاب ‘لوک خوش دست’ ختم شد.

نقش ‘لوک’ که از فرط بدشانسی به ‘لوک خوش دست’ معروف شده، انگ او بود و رگه های طنز موجود در نقش نیز در این موفقیت بی تاثیر نبود.

اما شاهکار کارنامه بازیگری او فیلمی جز ‘بوچ کسیدی و ساندنس کید’ ساخته جورج روی هیل نیست؛ فیلمی با مایه های وسترن با فیلمنامه ای درخشان درباره دو راهزن قدیمی که با ورود به قرن جدید به آخر خط رسیده اند.

بازی گرم و دلنشین پل نیومن در نقش ‘بوچ کسیدی’ مخاطبان را مجذوب خود ساخت بگونه ای که با کشته شدنش در آخر کار به دست ارتش بولیوی، برایش نیز دل می سوزاند!

البته نباید از نقش موثر همبازی وی ‘رابرت ردفورد’ در کیفیت والای نقش آفرینی پل نیومن غافل شد.

در دهه 70 میلادی پل نیومن در فیلم های کمتری ظاهر شد که از آن میان دو فیلم ‘نیش’ و ‘آسمانخراش جهنمی’ موفق تر از بقیه از کار درآمد.

بویژه ‘نیش’ که بار دیگر او را در کنار ردفورد قرار داد و به داستان جذاب آن رنگ و بوی تازه ای بخشید.

شخصیت ‘هنری گاندروف’ در فیلم ‘نیش’ شباهت های بسیاری به ‘ادی فلسون’ ‘بیلیاردباز’ داشت که برای انتقام از قماربازی حیله گر با همدستی دوستانش بازی ای قلابی را به راه می اندازند.

‘آسمانخراش جهنمی’ که در زمره سینمای فاجعه (فیلم هایی با مضمون فاجعه ای طبیعی و یا غیر طبیعی از قبیل سیل، زلزله و یا تخریب ساختمان و آتش سوزی) قرار می گیرد، جمعی از بهترین های سینما از جمله ‘استیو مک کوئین’ و ‘فی داناوی’ را در عرصه بازیگری گردهم آورد.

نقش آفرینی پل نیومن در فیلم ‘آسمانخراش جهنمی’ کاملا معمولی بود که به هیچوجه قابل قیاس با آثار درخشان کارنامه وی نیست.

در اواخر این دهه، پل نیومن یکی از پسران خود را بر اثر استعمال مواد مخدر از دست داد که این امر ضربه روحی سنگینی به وی وارد کرد.

در دهه هشتاد میلادی پل نیومن در عرصه بازیگری بسیار کم کار شد و در همین ایام نیز دومین و مهمترین تجربه کارگردانی خود را با فیلم ‘باغ وحش شیشه ای’ اثر تنسی ویلیامز رقم زد که آنچنان که باید مورد توجه قرار نگرفت و از تجربه های بعدی وی در این حیطه جلوگیری کرد.

مهمترین اتفاق این دهه کسب اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم معمولی ‘رنگ پول’ ساخته مارتین اسکورسیزی و نقشی مشابه ‘ادی فلسون’ فیلم ‘بیلیاردباز’ بود.

وی در این فیلم در نقش بیلیارد بازی کهنه کار اما بازنشسته ظاهر شد که شاگرد جوانش – با بازی تام کروز – را برای مسابقات آماده می کند.

پل نیومن در سال های بعد و تا پایان عمر، فقط در چند فیلم متوسط ظاهر شد که جز ‘وکیل هادساکر’ ساخته برادران کوئن و ‘جاده پردیشن’ ساخته سام مندس هیچکدام اثر مهمی در کارنامه اش محسوب نمی شوند.

نقش کوتاه اما به شدت تاثیرگذار نیومن در دومی که فیلمی در ستایش سینمای گنگستری و قهرمان هایش بود، به شدت مورد توجه قرار گرفت و مخاطبانش را غافلگیر ساخت.

صحنه انتهایی فیلم با بازی درخشان او و تام هنکس یکی از نقاط اوج بازیگری او در سال های پایانی عمر پل نیومن است که هیچگاه از یادها نمی رود.

وی همچنین در انیمیشن دوست داشتنی ‘ماشین ها’ برای نخستین بار صداپیشگی کرد که بسیار هم مورد توجه قرار گرفت.

در کنار اینها، پل نیومن به مدیریت کمپانی مواد غذایی اش که بخشی از سود آن صرف امور خیریه می شد، نیز می پرداخت.

پل نیومن سرانجام در 26 سپتامبر سال 2008 میلادی و در سن 83 سالگی پس از مدت ها مبارزه با بیماری سرطان ریه درگذشت.

jfdghjhthit45


تبلیغات

آمار سایت

  • تعداد مطالب: 3208
  • تعداد نظرات: 2044
  • بازديد امروز: 10058
  • بازديد ديروز: 16127
  • بازديد کل: 6727201
  • افراد آنلاين: 7 نفر
  • ورودی گوگل: 35


تبلیغات

  
 

تبلیغات